
Liefde die begon op het Rozenfeest
Ysselsteyn | "Die brieven heb ik nog allemaal bewaard", zegt Diny Nijssen (81) terwijl ze terugdenkt aan de tijd dat haar toekomstige man Sieb Nijssen (84) in militaire dienst zat. Omdat elkaar zien niet vanzelfsprekend was, stuurde het stel elkaar handgeschreven brieven. Op dinsdag 23 juni viert het echtpaar dat ze nog altijd samen zijn, want dan zijn ze precies zestig jaar getrouwd.
Tussen de bloemen van het Rozenfeest in Lottum sloeg de vonk over. "Het was wel romantisch", weet Diny. Die avond dansten ze samen en fietsten ze terug naar huis en wisselden ze elkaars adres uit. Sieb kwam uit Ysselsteyn, hij was de jongste uit een gezin van vijf. Diny kwam uit Leunen, maar woonde langere tijd in Brukske, voordat ze weer terugverhuisde naar Leunen. "We werden allemaal uitgekocht, zodat ze Venray konden uitbreiden. Jammer, want de hele buurt was heel nauw met elkaar", weet Diny. Zij was de oudste van een gezin van zes.
Dat ze de oudste was, werkte niet altijd in haar voordeel. "Mijn ouders waren wat strenger voor me en vonden me nog te jong om een vriendje te hebben." Daarom vonden de eerste afspraakjes, nadat Sieb terug was van zijn militaire dienst, vaak stiekem plaats. "Ik ging dan 'boodschappen doen' in Venray", lacht Diny. Ze fietste altijd met haar nichtje naar Overloon waar ze de opleiding tot coupeuse volgde. "Dan kwam hij me ophalen bij het station in Venlo, waar ik werkte in een atelier."
Mijn ouders vonden me nog te jong om een vriendje te hebben
Wanneer Diny en Sieb terugkijken naar de foto's van hun trouwdag, zien ze geen kerkbanken of altaar, maar klimrekken en een groot podium. "Onze trouwceremonie vond namelijk niet plaats in de kerk van Leunen", vertelt Diny. "Maar in de gymzaal van De Brink." De kerk was destijds niet beschikbaar, waardoor er moest worden uitgeweken naar de gymzaal. Na het officiële gedeelte werd het feest voortgezet bij café Martens.
Samen bouwden ze een champignonkwekerij op naast de boerderij bij het ouderlijk huis van Sieb. Terwijl ze wachtten op de vergunningen voor hun woning, woonden ze in een ruimte van nog geen vijftig vierkante meter. Ze werden trotse ouders van twee zoons, Roger en Leon, die beiden nogsteeds in Ysselsteyn wonen.
Stilzitten deden ze niet. "We waren allebei heel ondernemend", vertelt Sieb. Doordeweeks werkten ze in hun bedrijf en in de weekenden volgden ze aanvullende opleidingen. In de zomer had het gezin precies één week vakantie. Dan werd de caravan in de dagen ervoor tussendoor ingepakt, zodat ze direct konden vertrekken zodra het werk erop zat. "Sieb was dan om zes uur klaar in de champignonkwekerij, sprong onder de douche en daarna reden we in één ruk door naar Italië", vertelt zoon Leon. Door het drukke werk in de kwekerij was de vakantie altijd strak gepland. Toch werd er volop van genoten. "Daar kwamen we dan vaak de rest van de buurt uit Ysselsteyn weer tegen", zegt Diny.
Sieb was veertien jaar voorzitter van OJC Jera '70, iets wat hij zelf omschrijft als "een bedrijf naast mijn bedrijf". Diny herinnert zich die periode nog goed. "Dan werd hij om één uur 's nachts gebeld omdat iemand ongein uithaalde. Er was altijd wel wat." Daarnaast zette hij zich jarenlang in voor de gemeenschap: 33 jaar als lid van de dorpsraad en 4 jaar in de gemeenteraad. Daardoor was hij vaak druk bezet. "Als Sieb dan pas tegen middernacht thuiskwam, vroeg ik weleens: ben je nu al thuis?".
Zelf zat Diny ook bepaald niet stil. Op latere leeftijd besloot ze zelfs wiskunde te leren, waarna ze haar zoon soms nog bijles kon geven. Daarnaast is ze graag creatief bezig. Ze maakt kaarten, naait kleding, schildert en heeft nog tal van andere hobby's. De kaarten die ze maakt, doneert ze aan de huiskamer 't Praothuus in 't Zorghuus in Ysselsteyn. "Dan doe ik het toch ergens voor." Ook weet haar familie haar nog altijd te vinden voor verstelwerk. "Als een broek te lang is of er iets aangepast moet worden, dan brengen ze het hier nog steeds."
Het geheim voor een goed huwelijk is volgens het koppel: "Elkaar vrijlaten."
Samen fietsen ze graag en ook carnaval vieren samen met de buurt neemt nog altijd een belangrijke plaats in hun leven in. Thuis staat vrijwel altijd de radio aan, meestal afgestemd op L1. Daarnaast volgen ze het nieuws op de voet en lezen ze samen de krant. Dat levert dagelijks genoeg gespreksstof op. "Wij raken nooit uitgepraat", zeggen ze dan ook.
Zondag viert het diamanten paar het jubileum met familie, vrienden en buren in Roelanzia in Ysselsteyn. Daarbij zijn onder anderen hun zoons, vijf kleinkinderen en hun partners aanwezig. Het feest begint om 15.00 uur. "Zonder eindtijd", zegt Sieb.
