
'We malen 50 kilo in 1,5 uur tijd'
Oostrum | Watermolen De Rosmolen is deze week 25 jaar heropend. "Het is bijzonder dat we al 25 jaar lang elke week aan het malen zijn," vertelt molenaar Willem Eickmans trots. In de kwarteeuw is er veel veranderd. Zo moesten Willem en collega-molenaar Joop Hoex op zoek naar een nieuwe afnemer toen de oorspronkelijke stopte. Ook kreeg de molen te maken met diverse reparaties.
"Alles op de molen is van hout, dus het heeft onderhoud nodig. Soms zitten er dingen los, soms breken er stukjes af. Maar als je regelmatig maalt, merk je dat meteen. Dan kun je het repareren."
Van 1861 tot de eeuwwisseling
De geschiedenis van de Rosmolen gaat vijfhonderd jaar terug. De oorspronkelijke houten molen stortte in 1861 in door het stromende water. In 1862 werd de huidige stenen molen neergezet, die tot 1928 commercieel draaide. Daarna werd hij stilgelegd omdat het financieel niet meer interessant was.
Vanaf de eeuwwisseling ontstond er een hernieuwde belangstelling voor historisch erfgoed. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed plaatste het molenaarsambacht op de Representatieve Lijst van het Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid. De molen is in 2000 gerestaureerd en in 2001 is hij weer helemaal in werking gesteld.
We zijn hartstikke blij met de bakkers die het meel van ons afnemen
Tegenwoordig maalt de Rosmolen tarwe voor lokale bakkers. "Wij malen het graan voor hen en zij nemen het van ons af. Zo brengen we elke week het meel naar de bakker toe." De grootste afnemer is bakker Geert van Gassel uit Venray. Daarnaast nemen bakkers uit Horst en Wanssum meel af. De molenaars staan elke vrijdagmiddag aan het rad. Er wordt dan vijftig kilo gemalen in ongeveer anderhalf uur tijd.
Molen voor de toekomst
De Rosmolen fungeert ook als opleidingsinstituut voor het Gilde van Vrijwillige Molenaars. "Je verdient er de kost niet meer mee, het is puur het in stand houden van het oude ambacht en de industriële monumenten." De opleiding tot molenaar duurt ongeveer twee jaar. In januari is er weer een nieuwe leerling gestart. Waar voorgaande leerlingen uitzwermden naar molens in Oploo en Arcen, blijft deze nieuwe kracht in Oostrum. Het ambacht wordt hier in ere gehouden.
Fijnheid voor volkoren brood
Wat de watermolen in Oostrum extra bijzonder maakt, is zijn omvang, vertelt Eickmans. "Het is de kleinste vrijstaande watermolen in Limburg. Er zitten geen fratsen aan; het is binnen nog precies zoals het ambacht vroeger was. Geen schilderijtjes of posters, gewoon puur." Het malen zelf is een echt vak. "De kunst is om het meel zodanig van fijnheid te krijgen dat het goed is voor volkorenbrood. Je moet zorgen dat de korrel goed wordt uitgemalen en dat de bloem van de zemel afkomt. Dat leer je door het te doen."
De bever als spelbreker
Hoewel er het hele jaar door genoeg water is, zorgt een lokale bewoner soms voor problemen.
"Eén of twee keer per jaar gooit de bever de beek dicht. Als het water niet weg kan, staat het rad onder water en kunnen wij niet malen. Het rad moet het water namelijk weggooien." De molenaars blijven positief. "Als je er gewoon op tijd bij bent, is er niks aan de hand."
