'Mijn vader was zo trots geweest'
Frankrijk | Dit jaar namen Monique, Martijn, Myrthe, Julian en Marlijn Arts als gezin deel aan Alpe d’HuZes, het jaarlijkse evenement waarbij deelnemers de Franse berg Alpe d’Huez beklimmen om geld in te zamelen voor kankeronderzoek. "We willen op deze manier herinneringen levend houden aan mijn vader, en alle andere lieve mensen die we zijn verloren aan kanker", weet Martijn.
Voor Martijn en Monique was het de tweede keer dat zij deelnamen aan Alpe d’HuZes, in 2024 waren ze er ook al bij. "Dat was zo'n onvergetelijke ervaring voor ons, waarin ik persoonlijk veel verdriet een plek kon geven en zelfs enigszins kon 'afsluiten'. Toen hebben we tegen elkaar gezegd: 'We moeten terug, maar dan met de kinderen erbij.'" Dat plan werd dit jaar werkelijkheid. Martijn en Myrthe fietsten zes keer de berg op en Monique beklom de berg wandelend bijna drie keer.
Volgens Martijn maakt vooral de bijzondere sfeer Alpe d’HuZes tot een onvergetelijke ervaring. In twee dorpen verdeeld, boven en onder aan de berg, wordt het gebied overspoeld met Nederlanders. "Het is een week met een lach en een traan. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en zijn eigen connectie met het leed van kanker." Hij benadrukt wel: "Het is niet zoals een crematie waar je alleen maar verdrietig bent. Het gaat juist om het helpen van elkaar."
Iedereen helpt elkaar. Dat is het mooie eraan.
Hij zag hoe deelnemers elkaar emotioneel, maar ook praktisch of technisch ondersteunden. "Waar we in Nederland soms vechten om een stoel bij een evenement, denk je hier juist: wie kan mijn plekje beter gebruiken? Iedereen helpt elkaar. En dat is het mooie eraan."
Het doel was om samen 7.500 euro op te halen. "Als deelnemer ben je verplicht om individueel minimaal 2.500 euro aan sponsorgeld op te halen." Uiteindelijk ging het drietal de finish over met bijna 11.000 euro. In totaal werd 25 miljoen euro opgehaald voor het KWF Kankerbestrijding.
Ook de rest van de familie speelde een belangrijke rol. De jongste twee kinderen en de schoonouders van Martijn reisden mee naar Frankrijk om ondersteuning te bieden. Zij stonden klaar met eten, droge kleding en een knuffel wanneer dat nodig was.
Die hulp bleek geen overbodige luxe. Hoewel de dag droog begon, sloeg het weer later om en hadden ze last van ferme wind en regen. Monique en Martijn kregen te maken met onderkoelingsverschijnselen. Beiden moesten zich bij de EHBO laten opwarmen. '"Het maakt niet uit of het de eerste of zesde keer is dat je boven komt. Als je dan hoort: ‘je bent er’ of ‘zet ’m op’, dan raakt dat." De weg naar de top van de Franse berg is 14,5 kilometer lang en telt maar liefst 21 bochten. Het hoogteverschil tussen de start en finish is 1100 meter.
"Ik weet zeker dat mijn vader zo trots zou zijn geweest en dit geweldig had gevonden", zegt Martijn. "Vroeger pakte ik de auto naar de bushalte, nu fiets ik zes keer de berg op." Zijn vader overleed in 2018 aan de gevolgen van uitgezaaide prostaatkanker. Vier jaar daarvoor kreeg hij de diagnose en zagen Martijn en zijn familie hem langzaam aftakelen. "Mijn sterke vader veranderde in een man met veel pijn, die hier niet over klaagde en altijd het positieve bleef zien en probeerde te genieten." Enkele weken na het overlijden werd er door vrienden van het echtpaar een kaarsje aangemaakt bij de Franse berg. "Dit vond ik zo bijzonder, het is een klein gebaar, maar het doet zoveel." Toen begon de droom om zelf een keer mee te doen aan het benefiet. "Tijdens het ziekteproces wilde mijn vader ook experimentele medicatie gebruiken, voor zichzelf en om anderen te helpen. Dat heeft ons laten zien hoe belangrijk onderzoek naar kanker, de genezing daarvan en het leven met kanker is."
Of er nog een volgende deelname komt? Daar twijfelt Martijn niet aan. "We gaan in de toekomst zeker nog een keer meedoen. Eerst is het de beurt aan onze jongste dochter Marlijn. Zij droomt er nu al van om over een paar jaar zelf de berg op te gaan."
