Liefde die begon bij de ruiterclub
VENRAY | Hard werken heeft altijd centraal gestaan in het leven van Jan (87) en Gerda (86) Peeters-Schers uit Venray. Stilzitten vinden ze nog steeds lastig, al lukt dat de laatste jaren iets beter dan vroeger. Ondanks de ouderdomskwaaltjes genieten ze nog iedere dag van de kleine dingen samen. Op dinsdag 2 juni vieren Jan en Gerda een bijzondere mijlpaal: precies zestig jaar geleden gaven zij elkaar het jawoord en stapten ze in het huwelijksbootje. "We zijn gezegend dat we dit mogen meemaken", zegt Gerda trots.
Jan is geboren en getogen in Grashoek, in een gezin met twaalf kinderen. Gerda komt uit Panningen en groeide eveneens op in een gezin met twaalf kinderen. “Ik was thuis de oudste en er werd veel van mij en mijn oudste broer Harrie gevraagd. Ondanks dat hebben we allemaal een hele prettige jeugd gehad. We zijn niets tekortgekomen”, vertelt Gerda.
Via haar oudste broer leert ze Jan kennen en uiteindelijk springt de vonk over. "Ze heeft wel lang op mij moeten wachten", erkent Jan. "Samen met Harrie reed ik paard en we gingen vaak samen op concours met de ruiterclub. Toen uiteindelijk de vonk oversprong, hebben we nog zes jaar verkering gehad voordat we trouwden, maar zoals je ziet heeft ons dat niet tegengehouden."
Jan heeft het langst gewerkt als loonwerker in dienst bij Corrie Borssen in Merselo. Toen de man van Corrie overleed bij een tragisch ongeval met een landmijn, zocht ze een werknemer om hun loonbedrijf voort te zetten. "Ik ben toen anderhalf jaar in de kost geweest en toen dat beviel, zijn Gerda en ik getrouwd en verhuisden we naar Merselo."
In Merselo wordt met Michel hun eerste zoon geboren. Toen het echtpaar later in Vredepeel woonde, kwam zoon Geert en was hun gezin compleet. Inmiddels is de familie uitgebreid met twee schoondochters en drie kleinkinderen. Als de kinderen wat ouder zijn, gaat ook Gerda weer aan het werk. Ze poetst in Vredepeel de kerk en de basisschool en uiteindelijk komt ze bij de pastorie terecht. Daar zou ze 32 jaar de pastoor en zijn medewerkster ondersteunen. "Daar heb ik een hele mooie tijd gehad. De gemeenschapszin die er altijd was in Vredepeel heb ik als heel warm ervaren. Mensen stonden daar nog echt voor elkaar klaar."
Na zijn periode als loonwerker, later zou Jan nog enkele jaren bij de opvolgers van Corrie werken, gaat hij aan de slag als vuller van champignoncellen. "Nu ben ik vooral nog actief in de groenploeg rondom de Paterskerk en bij de Franciscanerpoort. Ook springen we nog geregeld samen op de fiets voor een tochtje. Zo hou ik nog graag in de gaten waar welk gewas groeit."
Diamanten paar kijkt trots terug op een druk bestaan
Gerda heeft zich onder meer ingezet als vrijwilliger voor vrouwenbond ZijActief, Zonnebloem Merselo en als lector, koster en acoliet bij verschillende kerken. Nu is ze nog vrijwilliger bij De Tol en De Mulder. "Ik vind het heerlijk om met mensen bezig te zijn en de gezelligheid op te zoeken."
Het huwelijksfeest wordt gevierd in kleine kring. Gerda's broer Harrie kan daar wegens gezondheidsredenen niet meer bij zijn. "Dat vinden we wel heel erg. We hebben samen mooie vakanties gehad naar bijvoorbeeld Rome en fietstochten gemaakt. Zo zie je maar: je moet genieten van de kleine dingen."
