Persoonlijke verhalen bij herdenking

Venray | Venray kan terugkijken op een waardevolle Dodenherdenking. Eerst op het Engelse kerkhof aan de Hoenderstraat, daarna in de Grote Kerk, gevolgd door een kranslegging bij het oorlogsmonument aan het Kerkpad.

Waar elders in het land de vraag gesteld wordt wie nu wel en niet herdacht moeten worden tijdens de Dodenherdenking, wordt dat in Venray al jarenlang breed bekeken. Niet alleen de oorlogsslachtoffers van toen, maar ook die van nu.

De burgemeester gaf aan dat oorlog geen afgesloten hoofdstuk is. Hij verwees naar de conflicten niet ver van ons vandaan. “We moeten niet ophouden met denken en herdenken. Vrijheid is geen bezit”, aldus Michiel Uitdehaag.

Voor deze bijeenkomst waren twee Syrische asielzoekers uitgenodigd. Gevlucht uit een oorlogsgebied toonden zij vooral dankbaarheid dat zij in Nederland een nieuwe kans krijgen om een nieuw bestaan in vrijheid op te bouwen.

André van Goch was tien jaar toen Venray bevrijd werd. Hij maakte de bevrijding mee in de kelder van hun woning aan de Overloonseweg. Een moment dat hij nooit zal vergeten. Zijn jeugd stond in schril contrast met die van de leerlingen van basisschool De Meent. Zij droegen eigen gedichten voor met hun kijk op de oorlog.

De plechtigheid werd opgeluisterd door het trio The Outlanders en een orkest van leden van de harmonie St. Catharina en Sub Matris Tutela.