Wanneer is het genoeg?
Venray | Afgelopen week gebeurde er iets wat ons allemaal zou moeten raken. Een man, zittend in zijn scootmobiel, werd mishandeld door twee fatbike-rijders. Het slachtoffer belandde in het ziekenhuis en moest een zware operatie ondergaan, met een nieuwe heup als gevolg. Een leven dat in één klap drastisch verandert — door zinloos geweld. Dit incident vond plaats in een straat waar fietsen nota bene verboden is. Regels die er zijn om veiligheid te waarborgen, blijken in de praktijk weinig waard als ze niet worden nageleefd of gehandhaafd. Want laten we eerlijk zijn: dit soort situaties ontstaat niet ineens. Het is het gevolg van een groeiend probleem dat al langer zichtbaar is. Wanneer is het genoeg? Hoeveel signalen zijn er nog nodig voordat er daadwerkelijk wordt ingegrepen? Bewoners zien dagelijks gevaarlijke situaties: fatbikes die met hoge snelheid door verboden zones rijden, geen rekening houden met voetgangers of kwetsbare weggebruikers. Het lijkt alsof handhaving afwezig is, en daarmee groeit het gevoel dat alles maar kan. Dit gaat niet alleen over regels, maar over verantwoordelijkheid. Over het beschermen van mensen die zich niet kunnen verdedigen tegen dit soort agressie. Over het creëren van een veilige leefomgeving waarin iedereen zich vrij kan bewegen zonder angst. De vraag is niet óf er iets moet gebeuren, maar wanneer. Of beter gezegd: waarom gebeurt het nog niet? Gemeente en handhaving hebben hierin een cruciale rol. Niet alleen door zichtbaar aanwezig te zijn, maar ook door consequent op te treden tegen overtredingen. Want zonder handhaving verworden regels tot loze woorden. Dit incident mag geen volgend nieuwsbericht zijn dat we na een paar dagen vergeten. Het moet een keerpunt zijn. Een moment waarop we collectief zeggen: tot hier en niet verder. Want als dit nog niet genoeg is — wat dan wel?
Hein Salentijn, Venray.