Fatmah Hamdan
Venray | In deze serie nodigen we nieuwe Nederlanders/Venraynaren uit voor een kop koffie of thee en zijn we nieuwsgierig wat ze van Venray vinden. Deze keer Fatmah Hamdan (30+) uit Syrië.
"In 2022 ben ik na een onzekere en gevaarlijke reis van drie maanden, deels per boot, vanuit Syrië via Italië in Nederland beland. Door de oorlog was het daar niet meer veilig om te wonen. Mijn vader is een Palestijnse vluchteling uit Haifa maar is al voor mijn geboorte gevlucht naar Syrië, waar ik geboren ben. Onze reis met de boot was heftig. We waren met ongeveer vijftig mensen en na een dag varen bereikten we Italië. Daarvandaan reisden we naar Ter Apel. Na aankomst en inschrijving daar ben ik met mijn zoon via diverse azc’s in Venlo terechtgekomen. Vorig jaar juli heb ik, samen met Zaid (16), een huis aangewezen gekregen in Venray. Mijn vader en moeder zijn ook naar de regio gekomen, zij wonen in Venlo. Mijn broers en zussen zijn eveneens in Europa, zij zijn in Zeeland, Duitsland en Noorwegen beland. Mijn zoon zit nu op het voorbereidend onderwijs en het is de bedoeling dat hij in het najaar naar het mbo gaat voor een technische opleiding."
Fatmah laat mij een foto zien van Zaid. Hij torent een paar koppen boven zijn moeder uit en ziet er al zeer ingeburgerd uit.
'Taal is de flessenhals die de snelheid van je integratie bepaalt'
"Mijn familie is zeer hoogopgeleid. Mijn vader spreekt maar liefst negen talen (hij was toeristisch tolk). Mijn familieleden zijn apothekers, docenten, pr-managers en directeuren van privéscholen. Sommigen van hen werken nu ook bij Nederlandse gemeenten. In Syrië ben ik afgestudeerd in bedrijfskunde met het predicaat ‘zeer goed’. Daarnaast was ik in Syrië al begonnen aan een tweede studie, sociologie, maar door mijn vertrek kon ik mijn tweede jaar niet afmaken. Daarom wil ik in Nederland graag verder met de opleiding Sociaal Werk. In Syrië heb ik jarenlang gewerkt bij UNRWA (United Nations Relief and Works Agency for Palestine), zowel op de administratie als bij de kinderopvang, en in die periode heb ik vele certificaten en cursussen behaald. De overgang van het leven in een oosters land naar het leven in een westers land was niet gemakkelijk. Aan de gewoontes en tradities hier moeten we erg wennen. We werken elke dag heel hard om de taal te leren en om de samenleving beter te leren kennen. Momenteel ben ik bijna klaar met mijn Nederlands B1-niveau en ga ik zeer binnenkort mijn examens doen. Dat is mijn belangrijkste focus op dit moment om mijn ambities waar te kunnen maken. We kijken veel naar de televisie om aan de taal te wennen. Ik doe een paar dagdelen in de week vrijwilligerswerk bij de Stichting Kunstwerkplaats in Venray. Een van mijn lievelingsplekken in Venray is de mooie, nieuwe bibliotheek: ik ben een hartstochtelijke lezer van Arabische romans; ik verslind ze echt. Mijn overige hobby’s zijn: fietsen, schaatsen, en het maken van zeep en kaarsen. Ik ga twee keer per week naar de sportschool. Elke week komt de familie bij elkaar bij mijn ouders in Venlo. Mijn zus en haar zoon is er dan ook bij. Met zijn allen hebben we diverse grote steden in Nederland bezocht, Rotterdam, Utrecht en Amsterdam. We vonden de Dam en het Rijksmuseum heel erg mooi. Tijdens de ramadan maken we samen het eten klaar om dan gezellig samen te eten na zonsondergang. Ik wil mijn familie hierbij graag bedanken voor hun steun en aanmoediging door de jaren heen. Ik ben blij dat ik nu in een veilig land woon. En dat mijn familie deels ook dichtbij woont."
Ze vervolgt: "Ik wil Nederland, mijn school en jou hartelijk bedanken voor deze kans. Ik ben als vluchteling in Nederland gekomen, dat zijn deuren voor mij heeft geopend. Daarvoor zeg ik dank met heel mijn hart. Ik ben een sociale en positief ingestelde vrouw met ambities. Ik heb veel respect voor Nederland en wil graag samen met de Nederlanders bouwen aan een mooie toekomst en op die manier iets teruggeven. Mijn herinneringen aan Syrië betekenen heel veel voor mij; op elke plek in mijn land heb ik wel een dierbare herinnering liggen. Ik koester de gedachten aan mijn vrienden, mijn universiteit en het instituut waar ik studeerde, en ik bewaar mijn foto's en kleine houten meubeltjes als tastbare verbinding met die mooie tijd."
Heb je tot slot een spreekwoord of gezegde dat je met ons wilt delen: "Taal is de flessenhals die de snelheid van je integratie bepaalt."
