Schuttingtaal


Ik zet mijn dochter van zes altijd in de hoek als ze me ‘‘stoute poeppapa’’  noemt. En mijn zoontje van drie, een knuffelkind bij uitstek, zit geregeld op de ‘‘strafstoel’’ in de garage als hij me uitscheldt voor  ‘‘lelijke draak’’ .  En van een corrigerend tikje  op de vingers (ik sla ze echt niet bont en blauw),  ben ik ook niet vies. Dat mijn spruitjes bijna de hele dag zoete juweeltjes zijn, mag duidelijk zijn. Ze zijn goed opgevoed,  zeggen altijd dankjewel als ze een snoepje krijgen en zijn nooit vies van de modder. Mijn prachtige wolkjes spreken netjes met twee woorden, zullen nooit een ander kind uitschelden en zitten altijd op tijd aan tafel voor het eten. Met de haren mooi gekamd in een scheiding en rustig wachtend op wat komen gaat, met een wit servetje keurig gevouwen om hun hals. Ze kunnen al vanaf hun twee levensjaar zonder te knoeien met lepel én met mes en vork eten, want met de handen tartaartjes, kippenlever en biefstukken naar binnen bunkeren, dat vind ik veel te ordinair.  Ja, mijn kinderen gedragen zich  voorbeeldig, zijn nooit brutaal, welopgevoed en absoluut niet ‘‘kut’’.

Ach, sorry, daar gaat papa zelf even over de schreef, maar dat krijg je ervan als je vaak in de nabijheid van onze burgervader vertoeft. Als ik op straat iemand tegenkom die keihard dat onfatsoenlijke drieletterwoord roept, dan trek ik hem of haar even aan de oren. En als een spelertje  uit mijn jeugdteam dergelijke schuttingtaal uitkraamt, dan ruil ik hem als een coach met oog voor waarden en normen zonder pardon  in voor een ander. Dat anderen zich verlagen tot dergelijk taalgebruik, daar doe ik niet aan mee. Het is dan ook uiterst jammer en beneden zijn niveau, dat meneer Waals zich afgelopen zaterdag liet ontvallen dat ‘‘Venray last heeft van tachtig kut-Marokkanen en ‘–Kosovaren’’.  Zegt iedereen dat zo? Nee, helemaal niet Jos. 

Dat zeggen alleen mensen die stoer willen doen ten koste van anderen. Dergelijke uitspraken zijn een burgemeester onwaardig!

Hannes


Comments are closed.